تبليغاتX
آریوبرزن
هنگامي‌كه  پشه فردي را  نيش مي زند لكه قرمزي در محل گزش پديد مي‌آيد كه خارش دارد. اين يك واكنش كهيري است. غير از اين مورد ممكن است افرادي را ديده باشيد كه با خوردن خوراكي‌هايي مانند شكلات روي پوست بدنشان لكه‌هاي سرخ‌رنگ و خارشداري آشكار شده‌است، به اين لكه هاي برجسته كهير مي‌گويند. در اين نوشتار به بحث و بررسي در مورد كهير مي‌پردازيم.

كهير به لكه‌هاي قرمز ومتورم خار‌ش‌داري گفته مي‌شود كه چندين ساعت روي بدن مي‌مانند. اگر مدت زماني كه بیمار دچار  حمله‌های كهيري مي‌شود بين  3 تا 6  ساعت بوده وسپس بهبود يابد به آن كهير حاد مي‌گويند و در صورتي كه مدت بيماري بيش از 6 هفته بدرازا بكشد آن را مزمن مي‌گويند. گاهي اين تورم ممكن است در سراسر بدن پخش شده و حتي پلك ها نيز متورم گردد كه درآن صورت به آن كهير غول‌آسا ( Giant Utricaria) مي‌گويند. كهير به علت گشاد شدن مويرگها  وبه دنبال آن نشت خونابه از مويرگ به درون بافت پديد مي‌آيد، اين سلسله واكنش‌ها به دليل آزاد شدن ماده‌اي به‌نام هيستامين ايجاد مي‌شود.

علل:
كهير علت‌هاي گوناگوني داشته كه مي‌توان به‌روش زير آنها را تقسيم‌بندي كرد:
1- خوراكيها: ماهي، تخم مرغ، شكلات، توت فرنگي، گوجه فرنگي، شير گاو، گردو، فندق.
2- داروها: پني سيلين ، آسپيرين، مورفين، كدئين،كوتريموكسازول.
3-  عفونت: عفونت دندان، كيسه صفرا، دستگاه ادراري؛ عفونت هاي قارچي، انگلي و كرمها؛ سینوزیت.
4- مواد بويايي: گرده گياهان، گرد و غبار خانه، مواد معطر، افشانه ها(اسپري) .
5- بيماريها: پركاري تيروئيد، سرطان خون، تب رماتيسمي.
6- مواد محرك: گياهان (گزنه)، جانوران(ستاره دريايي، حشرات)، مواد شيميايي(رنگ مو، مواد آرايشي، سفيد كننده ها).
7- علل ديگر: ورزش، سرما، آب، آفتاب، فشار رواني، حاملگي، تزريق خون.

نماي باليني:
 پيش از آشكار شدن لكه هاي خارشدار كه ممكن است در هر جايي از بدن روي دهد، تحريك شديدي پديد مي‌آيد، اندازه لكه‌هاي برجسته از چند ميلي‌متر تا چندين سانتي‌متر متفاوت بوده، بين  8  تا 24 ساعت طول كشيده، سپس بدون برجا گذاشتن هيچ گونه اثري از بين مي‌رود. ممکن است برخی مواقع لکه‌های بنفش کم‌رنگ (مانند خونمردگی) پس از بهبود برجستگی‌ها جایگزین آنها شوند.  گاهي تب ، تورم ودرد مفصل‌ها، بزرگي اسپرز (طحال) وگره هاي لنفاوي هم وجود دارد.


كهيرهاي ويژه:
درموگرافي (Dermography):
پس از خارش خفيف يا كشيدن آرام يك جسم بر روي بدن يك واكنش پوستي پس از يك تا سه دقيقه روي مي‌دهد كه درماتوگرافي (پوست نگاري) ناميده مي‌شود.نخست در محل تحريك و قرمزي ايجاد شده وسپس لكه هاي كهيري آشكار مي‌شود. درزنان جوان اين مشكل بيش از ديگر افراد ديده مي‌شود. شما مي توانيد بر روي پوست اين گونه افراد با انگشت جمله اي را نوشته وآنگاه ظاهر شدن جمله خود را ببينيد.
كهير فشاري:
 اين نوع كهير در اثر فشار موضعي بر بدن (ايستادن، راه رفتن ونشستن دراز مدت، پوشيدن لباس‌هاي تنگ) پديدار مي شود. پس از چهار تا شش ساعت يك تورم عمقي همراه با خارش، سوزش و درد ايجاد مي‌شود كه پس از 8 تا72  ساعت از بين مي‌رود. گاهي تب ولرز، ضعف و خستگي و سردرد هم همراه لكه‌ها ديده مي‌شود.
كهير آبي:
اين نمونه كمياب بر اثر تماس با آب ايجاد شده وحتماً با خارش همراه است .
كهير خورشيدي:
در اثر تماس با آفتاب پديد مي آيد .
كهير سرمايي:
چند دقيقه پس از تماس با آب سرد يا هواي سرد نمايان مي‌شود. اين كهير شديد بوده وگاهي به كاهش فشار خون ومرگ منجر مي شود.
 كهير گرمايي:
دراين نوع كهير لكه‌هاي منتشر وكوچك قرمز رنگ پس از فعاليت بدني و ورزش ، افزايش درجه حرارت يا فشارهاي رواني به وجود مي آيد.
آنژيوادم (Angioedema):
به معني خيز (ادم) عروقي بوده ويك نمونه شديد وعمقي كهير است. اين بيماري شامل كهير پوستي، بادكردن لبها وپلكها، خيز ريوي (تجمع آب در ششها) وگاهي نيز شوك است. در صورت پیدایش اين واكنش عروقي، بايستي فوری به  اورژانس مراجعه كرد تا اقدامات درماني هر چه زودتر انجام پذيرد.

درمان:
نخستين مرحله دوري از ماده مشكوك است. پزشكان براي كنترل كهير از داروهاي ضد هيستاميني (آنتی‌هیستامین) كمك مي‌گيرند. چون بيشتر داروهاي ضد هيستاميني (Anti histaminic Drug) اثر خواب‌آور دارند، به هنگام مصرف دارو بايد از كارهايي كه احتياج به تمركز حواس دارند (مانند رانندگی) خودداري نموده ويا اينكه از داروهاي بدون اثر خواب‌آوري بهره گرفت. چنانچه كهير مزمن باشد در بسياري از موارد با پرهيز از مصرف پني‌سيلين ، آسپيرين وافزودنيهاي خوراكي (رنگ هاي غذايي) بيماري بهبود مي‌يابد. بيماراني كه عفونت قارچي يا سينوزيت دارند با درمان آن كهيرشان خوب مي‌شود.
در مورد كهيرهاي ويژه بايد ازعامل پديد آورنده ومساعد كننده (ضربه ، سرما،آفتاب) دوري كرد. در درمان كهير فشاري علاوه بر دروهاي ضد هيستاميني از داروهاي استروئيدي (Corticosteroid) هم استفاده مي شود.
نكته آخر اينكه فردي كه دچار كهير گرمايي است ، بايد از ورزش‌هاي سنگين خودداري كرده، يك ساعت پيش از فعاليت بدني داروي ضد هيستاميني مصرف كرده و پس از ورزش با آب خنك دوش بگيرد.

هرگونه برداشت از نوشته‌های اين تارنگار(وبلاگ) تنها با يادآوری نام و نشاني آريوبرزن و نام نويسنده روا (مجاز) مي‌باشد
+ نوشته شده به‌دست حسنعلی پیشاهنگ H.A. Phishahang در جمعه 1385/03/26 و ساعت 14:53 |
در شماره‌هاي پيشين گونه خاصي از حساسيت پوستي به نام درماتيت را بررسي كرديم. در اين نوشتار در مورد واكنش پوستي ديگري به نام اگزما صحبت مي‌كنيم.
اگزما به‌معني جوشها و بثورات پوستي خارشدار است. اگزما علت دروني و زمينه اي داشته و عامل بيروني نمي‌توان براي آن پيدا كرد.در زير به چندين نمونه از اگزما اشاره داريم.

اگزماي آتوپيك:

آتوپي (Atopy) يك اختلال ژنتيكي و ارثي است و در برگيرنده گروهي از بيماريهاست كه ارتباط تنگاتنگي با يكديگر دارند. اين بيماري‌ها شامل: تب يونجه، آسم، كهير، اگزما و ايكتيوز  (بيماري كه پوست بدن همانند پوست ماهي خشك و پوسته پوسته شبيه پولك مي‌شود) است. شرح حال بيمار وخانواده او معمولاً تشخيص را آسان مي‌كند. حدود 10درصد مردم گرفتار آتوپي هستند؛ يعني ممكن است به يكي از بيماري هايي كه در بالا نام برده شد مبتلا باشند؛ البته تنها پنج درصد آنها ضايعات پوستي اگزما را نشان مي‌دهند. ممكن است یک بيمار نخست اگزما داشته و پس از بهبود ضايعات پوستي، نشانه هاي ايمني  (آسم، تب يونجه) ديده شود.
برخي از اين بيماران ممكن است نسبت به پني سيلين حساسيت شديد داشته باشند و حتی بمیرند.

نماي باليني:
اگزما در هنگام نوزادي آغاز شده و به همين دليل آن را اگزماي نوزادان مي‌نامند. از ماه سوم به بعد نماي بيماري مشخص‌تر مي‌شود. پوست سر قرمز و پوسته پوسته مي‌شود. به‌زودي اين ضايعات به گونه‌ها نيز انتشار مي‌يابد. تعدادي دانه هاي سرخ خارشدار بيرون زده كه پوسته‌دار مي‌شوند. چون كودك نمي‌تواند خود را بخاراند، سر و صورت خود را بر بالش مي‌مالد؛ در موارد شديد لكه‌ها به اندام و همچنين محل پوشك كردن بچه (Napkin rash) گسترش يافته، كودك به خاطر ناراحتي، بيقرار بوده و نخوابيده و با گريه پدر و مادر خود را بيدار مي‌كند. در موارد شديدتر تمام سطح تن گرفتار شده و ممكن است ضايعات زخمي و خون‌آلود شوند. اين نماي ترحم‌انگيز و بي‌خوابي فرزند باعث اضطراب و دل‌نگراني پدر و مادر مي‌گردد.
دگرگوني آب و هوا در سير بيماري نقش بسزايي دارد. سرما باعث بدتر شدن اگزما مي‌شود، بدين‌خاطر آماس پوستي در زمستان بيش از دیگر فصل‌هاي سال ديده مي‌شود. البته گرماي زياد نيز خود باعث مشكلات بيشتر مي‌شود كه به دليل عرق كردن كودك است.

پيش آگهي:
اگرچه اين بيماري خودبه‌خود تا دو سالگي رو به بهبود مي‌رود، اما در پاره‌اي موارد بيماري خوب نشده بلكه به جاي صورت، روي انگشتان و چين آرنج و زانو نمايان مي‌شود. به علت خارش مداومي كه شبها بدتر مي‌شود و خاراندن محل، پوست کلفت و چرمي مي‌گردد. بايستي توجه داشت كه عفونت به زخم ناشي از خارش ضايعات افزوده نگردد.

درمان:
1ـ كودكان گرفتار به اگزما، ممكن است بيش از ديگر افراد، نسبت به مواد حساسيت‌زا، حساس باشند؛ بنابراين شايسته است كه از تماس با پر و موي جانوران، گردوغبار خانه، گرده گل و گياه جلوگيري شود.
2ـ در صورتي كه نسبت به مواد خوراكي هم حساسيت وجود داشته باشد بايد از خوردن شير گاو، كره، تخم مرغ، بادام زميني، شكلات، پفک و گوجه فرنگي پرهيز شود.
3ـ تعداد دفعات حمام را بايد كاهش داد (دو بار در هفته)؛ بهتر است براي شستشو از صابون‌های گلیسیرینه (مانند اژه يا داو) و شامپوي بچه ملایم (مانند فيروز يا جانسون) استفاده شود. به هنگام حمام كردن مي‌توان محلول‌هاي روغني را به آب وان اضافه كرد تا پوست كودك به اندازه كافي چرب گردد.
4ـ براي پوشاک، لباس‌هاي 100 درصد نخي بكار رود و محيط پيرامون كودك، خنك نگاه داشته شود.
5ـ به هنگام پیدایش حمله حاد بيماري از پمادهاي استروئيدي (كورتون)  بهره گرفته مي‌شود و هنگامي كه بيماري خاموش است كرمهاي نرم‌كننده ومرطوب‌كننده بكار مي‌روند.
6ـ در صورت افزوده شدن عفونت بايد از آنتي بيوتيك (داروي ضد ميكروبي) کمک گرفت.

اگزماي ليسي:                        اگزمای لیسی

اين گرفتاری رنج‌آور، مشكل فراوانی در بچه‌ها به ويژه در هواي سرد است. بيماري (Lick eczema) با ترك كوچكي در دور دهان آغاز شده و با ليسيدن آن (براي رهايي از سوزش وناراحتي) ادامه پيدا مي‌كند. دورادور لبها، ناحيه قرمز رنگي با حدود مشخص (تا جايي كه زبان مي‌رسد) ديده مي‌شود. براي درمان بايد از ليسيدن لب خودداري كرد واز داروهايي كه پزشك تجويز مي نمايد (پماد‌های ویژه) بهره گرفت.

خارش زمستانه:

اين بيماري كه به آن اگزماي خشكي پوست (Asteatotic eczema) هم مي‌گويند در پوست‌هاي بيش از حد خشك به ويژه در فصل‌هاي سرد سال و افراد پير پديد مي‌آيد و علت آن كمبود ترشح چربي مي‌باشد . شستشو با صابون باعث بدتر شدن ضايعه مي‌شود. در اين حالت پوست بدن به ويژه پشت دست و ناحيه جلويي ساق پا دچار خشكي شديد و پوسته‌ريزي شده، ترك وشكاف‌هاي ريز خارش‌داري آشكار مي‌شود. براي درمان نبايد داروي استروئيدي بكار برد و بايد از داروهاي ويژه‌اي كه خاصيت نرم‌كنندگي دارند و توسط پزشك تجويز مي‌شوند بهره گرفت. كمپرس نمدار سرد 3- 4بار در روز، هر بار به مدت 15 دقيقه خيلي مؤثر است.

هرگونه برداشت از نوشته‌های اين تارنگار(وبلاگ) تنها با يادآوری نام و نشاني آريوبرزن و نام نويسنده روا (مجاز) مي‌باشد
+ نوشته شده به‌دست حسنعلی پیشاهنگ H.A. Phishahang در جمعه 1385/03/19 و ساعت 5:38 |

       در بخش پيش ، در باره یکی از انواع حساسيت‌هاي پوستي يعني درماتيت و موادي كه سبب پديد آمدن آن مي‌شود صحبت كردم، در اين شماره باز هم به معرفي موارد ديگري كه سبب آشكار شدن آماس پوستي مي‌شوند و همچنين تشخيص و درمان بيماري مي‌پردازم.
 
حساسيت به گياهان:
 از ميان گياهان زيادي كه توانايي ايجاد درماتيت تماسي را دارند، گل پامچال بيشترين مورد را تشكيل مي‌دهد. به دنبال تماس با برگ‌هاي اين گياه جوش‌هايي كه خارش شديدي دارند در انگشتان و مچ دست پديد مي‌آيد. گل داوودي نيز همين حالت را ولي به صورت خفيف‌تر ايجاد مي‌كند. تاول‌هاي شديدي در نقاط رو باز بدن در كشاورزان و كساني كه به هنگام تفريح روي علف‌هاي هرز مي‌خوابند ديده مي‌شود كه از جمله اين علف‌ها مي‌توان به هويج وحشي اشاره كرد. گلنگ، جلبك‌ها، پياز گل لاله و نرگس نيز از ديگر عوامل ايجاد حساسيت مي‌باشند.
 
حساسيت مواد دارويي:
 مواد دارويي كه بر روي پوست بکار مي‌روند يكي از علل شايع درماتيت تماسي مي‌باشند. انواع كرم‌ها، پمادها، روغن‌ها، ژلها و محلول‌هايي كه بر روي پوست به كار مي‌روند و همچنين قطره‌هاي چشمي و گوشي توانايي ايجاد حساسيت را دارند. اين حساسيت‌زايي بيشتر در مورد آنتي بيوتيك‌ها (پادزی)، بي‌حس كننده‌ها و تركيبات ضدهيستاميني موضعي ديده مي‌شود. از جمله داروهاي آنتي بيوتيكي (چرك خشك كن) مي‌توان به پني سيلين، سولفاناميدها، جنتامايسين و كلرامفنيکل اشاره كرد.
 
حساسيت نسبت به نور:
 برخي مواد خود به خود سبب پديد آمدن درماتيت نمي‌شوند ولي پس از تماس با بدن چنانچه فرد در برابر نور قرار گيرد، آنگاه حساسيت وي نمايان مي‌گردد. اين نوع حساسيت بيشتر فصلي بوده و در فصل‌هاي گرم سال ديده مي‌شود. مشهورترين اين مواد رژ لب، روغن ترنج و عطرها مي‌باشند. همچنين پاره‌اي از داروها نيز همين اثر را دارند.
 
تشخيص :
حساسيت نسبت به مواد گوناگون را مي توان با توجه به طرح اختصاصي ناحيه گرفتاري مشخص كرد.
پوست سر: رنگ مو، روغن مو، روسري و چادر، كلاه گيس، تور سر.
گوش: دسته عينك، سمعك (نیوشان)‌، قطره‌هاي گوشي.
پلك و صورت: لوازم و مواد آرايشي، خميردندان، گياهان و گل (به ويژه روي بيني).

گردن: شال گردن، روسري، گردن بند، عطر و كراوات.
زيربغل: لباس و زيرپوش ، اسپري‌هاي برطرف كننده بوي عرق.
تنه: لباس، سینه بند، زیرپوش و زير پيراهني‌هاي نايلوني و مصنوعي.
ران و کمر: دكمه‌هاي فلزي از جنس نيكل و كروم به كار رفته در شلوار و كمربند.
مچ و كف پا: جوراب، كفش و چكمه پلاستيكي، خاك، گرد و غبار، گياهان.
دست و ساعد: بندساعت، انگشتر و النگو، دستكش، مواد گوناگوني كه در خانه و محل كار وجود دارد.
براي تشخيص ماده‌اي كه سبب ايجاد حساسيت مي‌گردد ، آزمايشي به نام (Patch test) آزمون تكه‌اي به كار مي‌رود. اين آزمون شامل قرار دادن مقدار كمي از ماده مشكوك بر روي پوست طبيعي ( معمولاً پشت بدن يا سطح داخلي بازو )‌ مي‌باشد. معمولاً هر بيمار را با نوارهايي داراي 20 ماده مختلف مورد آزمايش قرار مي‌دهند. نوار آزمايش را 48 ساعته در محل قرار داده، سپس نوار را برداشته و پاسخ آزمون را به صورت مثبت يا منفي گزارش مي‌كنند. اين آزمايش هنگامي كه فرد دچار درماتيت در مرحله‌ي حاد است، نبايد انجام شود.

درمان :
 اولين گام در درمان، شناخت عوامل پديد آورنده درماتيت و دوري گزيدن از آنهاست. از آنجايي كه ترس، هيجان و فشارهاي رواني نشانه ها را بدتر مي‌كند، بايستي به بيمار اطمينان و آرامش خاطر داد. در صورت داشتن حساسيت ، شستشو با صابون بايستي تنها در موارد ضروري انجام شود (آنهم تنها با صابونهای ملایم و گلیسرینه). به هنگام كار كردن بايد از دستكش‌هاي كتاني بهره گرفت و براي انجام كارهاي خانه و شستشوي ظرف‌ها و پوشاك بهتر است زير دستكش‌هاي نايلوني، دستكش كتاني پوشيد.
در درمان دارويي، از محلول‌هاي نرم كننده و كرم‌هاي مرطوب كننده استفاده مي‌شود. داروهاي ضدالتهابي يا استروئيدي نيز توسط پزشكان ( به صورت كرم و پماد ) به كار رفته است. پس از بهبودي بايستي اين داروها را كم كم كاهش داد. شايسته است از مصرف خودسرانه داروهاي استروئيدي ( مانند هيدروكورتيزون و بتامتازون )‌ خودداري شود، زيرا سبب پيدايش عوارض ناخواسته‌اي بر روي پوست (مانند نازك شدن و قرمزي هميشگي پوست)‌ مي‌گردد.
اگر درماتيت مدتي تداوم داشته باشد، پوست ضخيم شده و حالت چرمي پيدا مي‌كند. در اين هنگام فرد دچار خارش عمقي مي‌شود . بنابراين از داروهاي ضدخارش هم بايد استفاده شود. در صورت شديد بودن ضايعات ممکن است پزشك درمانگر داروهاي آرام‌بخش را تجويز ‌كند .

هرگونه برداشت از نوشته‌های اين تارنگار(وبلاگ) تنها با يادآوری نام و نشاني آريوبرزن و نام نويسنده روا (مجاز) مي‌باشد
+ نوشته شده به‌دست حسنعلی پیشاهنگ H.A. Phishahang در جمعه 1385/03/12 و ساعت 5:38 |
       پوست به طور طبيعي بوسيله ياخته هاي شاخي شكلي كه به طور فشرده‌اي كنار هم قرار دارند با بهره‌گيري از خاصيت ارتجاعي از آسيب‌هاي گوناگون محافظت مي‌شود . خاصيت ارتجاعي لايه شاخي با ميزان آب آن فرق مي‌كند ، يعني با تبخير آب و همچنين برداشت چربي روي آن ( كه رطوبت پوست را نگه مي‌دارد ) اين خاصيت كاهش مي‌يابد.
 مواد چربي‌زدا مانند صابون اگر در مدت كوتاه و به طور زياد بكار روند سبب پديد آمدن خشكي، قرمزي، تحريك و شكاف روي پوست مي‌شوند . موادي را كه با پاره كردن يا از بين بردن لايه شاخي سبب التهاب و آماس پوست مي‌شوند مواد محرك مي‌نامند.
 چنانچه حساسيت پوستي به دنبال عوامل بيروني باشد ( مانند حساسيت به سيمان ) آن را درماتيت مي‌گويند و اگر عامل بيروني نقشي در ايجاد آن نداشته و آماس، ناشي از عوامل دروني و زمينه‌اي باشد آن را اگزما مي‌نامند.
 دانشمندان ايراني در دوران گذشته نيز با اين دو بيماري آشنايي داشته و به آن سودا مي‌گفتند.
واكنش‌هاي پوستي در اين بيماري سبب باد كردن و پاره شدن ياخته‌هاي پوستي مي‌شود . به دنبال آن پوست دچار قرمزي و تورم شده و بر روي محل دلمه و كبره مي‌بندد . سرانجام محل التهاب، دچار پوسته ريزي شده و ضايعه بهبود مي‌يابد.
 
درماتيت تماسي (ِContact Dermatitis):

      اين نوع التهاب پوست در نتيجه حساسيت به موادي كه از بيرون با پوست در تماس قرار مي‌گيرند پديد مي‌آيد . ماده حساسيت‌زا، از راه مجاري عرق و ريشه‌هاي مو به درون لايه شاخي پوست نفوذ كرده و در آنجا با مواد دروني ويژه‌اي تركيب شده و تشكيل يك پادژن فعال مي‌دهد كه سبب آشكارشدن حساسيت مي‌شود . در تماس‌هاي بعدي با ماده حساسيت‌زا ، آماس شديدتري رخ مي‌دهد . هميشه زمان نهفته‌اي بين نخستین تماس با آخرين ماده حساسيت‌زا و پيشرفت بعدي حساسيت وجود دارد . اين زمان نهفته مي‌تواند كوتاه مدت ( چند روز ) يا درازمدت ( چندين سال ) باشد . پس از اين زمان، تمام پوست فرد نسبت به ماده حساس مي‌گردد.
 مواد گوناگوني توانايي ايجاد حساسيت با درجات متفاوتي را دارند . البته حساسيت افراد به اين مواد هم فرق مي‌كند . پيش از بلوغ ، درماتيت تماسي كمياب است ، البته پوست تن نوزادان و شيرخوران و همچنين افراد پير بسيار حساس بوده و پس از برخورد با مواد حساسيت‌زا ، آماس پوستي ، بيشتري روي مي‌دهد . لازم به يادآوري است كه هيجان و فشارهاي رواني در نمايان شدن درماتيت نقش بسزايي دارند . 

مواد مستعد كننده :

       صابون و ديگر مواد شوینده ( مايع ظرفشويي ، گرد لباسشويي ) با زدودن چربي از روي لايه شاخي پوست ، باعث خشكيدگي بيش از حد و آسيب به پوست مي‌شوند . در اين مرحله پوست خشن و شكافدار بوده كه نشانه يك درماتيت خفيف مي‌باشد . آهك و سيمان هم بدین روش عمل مي كنند . عامل ديگري كه نقش مهمي دارد، صدمات خفيف و مداوم است . در نواحي از بدن انسان كه فشار یا مالش بیش از حد است مانند چين زير بغل و كشاله ران، درماتيت بيشتري روي مي‌دهد.
 
مواد حساسيت زا:

برخي فلزات مانند نيكل و كروم كه در بند ساعت و سگگ كمربند بكار مي‌رود توانايي حساسيت آفريني دارند . مواد آرايشي مانند : رنگ مو ، پودر صورت ، کرم ، روژ گونه و لب نيز قادر به ايجاد حساسيت  درمحدوده چهره مي باشند . اگرچه ممكن است بيمار سال ها انها را به كار برده باشد و نشانه اي از حساسيت نبيند زيرا ممكن است چندين سال طول بكشد تا بيمار به آن حساس گردد . لاك ناخن نيز يكي ديگر از اين مواد مي‌باشد . البته ناخن از ياخته هاي مرده تشكيل شده و واكنشي نشان نمي دهد. اما در كناره گردن، چانه و پلك ها كه ممكن است به طور اتفاقي در تماس با ناخن لاك زده قرار بگيرد واكنش آماسي ديده مي‌شود.
 حساسيت نسبت به مواد گوناگون موجود در پوشاك بويژه لباس‌هايي كه از الياف مصنوعي تهيه شده‌اند و نيز مواد رنگي بكار رفته در انها سبب درماتيت مي گردد . گرد و غبار از ديگر موادي است كه توانايي حساسيت زايي دارد . اين مورد بويژه در كارمنداني كه در كتابخانه یا بايگاني كار مي‌كنند و با كتاب ها و پرونده‌هاي پر از گرد و خاك سر و كار دارند ديده مي‌شود.
 
حساسيت متقاطع (Cross sensitisation):
 
حساسيت نسبت به مواد شیمیایی اختصاصي بوده اما گاهي مواقع بدن توانايي تشخيص بين مواد شيمايي كه ساختمان نزديكي با هم دارند را ندارد؛ بدين ترتيب ممكن است خانمي كه نسبت به رنگ مو حساسيت دارد، هنگامي كه از پمادها و داروهاي سولفاناميدي استفاده مي كند (اين دو ماده از نظر ساختمان شيميايي به يكديگر شباهت دارند) التهاب پوستي رخ دهد . در صورتي كه در گذشته هيچ سابقه استفاده از اين پمادها را نداشته است. اين گونه حساسيت را حساسيت متقاطع مي گويند .

هرگونه برداشت از نوشته‌های اين تارنگار(وبلاگ) تنها با يادآوری نام و نشاني آريوبرزن و نام نويسنده روا (مجاز) مي‌باشد
+ نوشته شده به‌دست حسنعلی پیشاهنگ H.A. Phishahang در شنبه 1385/03/06 و ساعت 7:31 |