این اختلال دامنگیر بسیاری از دانش آموزان بوده و گاهی چنان شدید است که گویی دانش آموز از خود بیگانه است.

نشانه‌ها:
نشانه‌های دانش‌آموزان گوشه‌گیر و منزوی به این صورت است که:
دانش‌آموز ساکت، غمگین، خجالت‌زده و نگران بوده، از معاشرت و ارتباط با جمع هراس دارد، اهل جنب‌وجوش نبوده و تحرکشان اندک است، همیشه در گوشه‌ای کز می‌کنند و تماشاچی هستند؛ اینان تمرکز حواس نداشته، به کسی اعتماد ندارند و تصور می‌کنند اگر دچار تنگنا شدند کسی به آنها کمک نخواهد کرد. از مهمانی رفتن و مهمانی دادن گریزانند.
بی‌اشتها و بی‌خواب بوده ، کابوس و خوابهای وحشتناک می‌بینند، عقب‌ماندگی و واماندگی تحصیلی دارند. در رابطه با خود احساس بی‌ارزشی و پوچی می‌کنند.
 البته عده‌ای از آنها بخاطر این گوشه‌گیر هستند که نسبت به دیگران احساس برتری می‌کنند؛ گمانشان این است که افراد دیگر درخور معاشرت نیستند، روابط فکری آنها سست و دیدشان بدبینانه است، پرده‌ای به دور خود کشیده و سعی می‌کنند چیزی را بیرون نریزند و فکر می‌کنند چنانچه با کسی ارتباط برقرار کردند به شأن اجتماعی – خانوادگی یا شخصیت آنها برمی‌خورد.

علت:
از دست دادن نزدیکان، تنگدستی خانواده (بویژه در دانش‌آموزان تیزهوش)، دلهره و دلواپسی، اضطراب، احساس گناه، نقص عضو، خودخواهی و خودپرستی به گونه‌ای که دیگران را آدم به‌شمار نیاورند، و برعکس آن احساس حقارت، ضعف تحصیلی، حسادت و کینه. همچنین برخی بیماری‌ها بویژه در دختران مانند هرگونه بیماری  پوستی مثل آکنه یا جوش که باعث حجالت او شود.
در اختلال گوشه‌گیری (Withdrawal) دانش‌آموز تلاش می‌کند به‌عنوان یک مکانیسم دفاعی براي كاهش عوامل تنش‌زا و استرس‌آور از اطرافيان خود كناره‌گيري كرده و انزوا طلب شود.


درمان:
1- تشویق به حضور در جمع و سخن‌گویی با افراد.
2- واداشتن دیگران به سخن‌گفتن با دانش‌آموز.
3- زمینه‌سازی برای مهر و محبت و ایجاد شور و شوق در محیط خانواده.
4- آوردن مهمان از خویشان و بستگان به خانه.
5- رفتن به مهمانی و بردن فرزند با خود.
6- بازی والدین با فرزند.
7- تشویق به فعالیتهای اجتماعی مانند گروه‌های هنری – علمی – مذهبی – ورزشی.
8- زمینه سازی برای تفریح و همچنین اردوهای مسافرتی و گردش‌های علمی.
9- به وجود آوردن تنوع و جاذبه در محیط زندگی.
10- دادن مسئولیت به دانش‌آموز و فرزند.
11- قرار دادن دوستی باجرأت و خوش‌برخورد در سر راه دانش آموز.
12- تغییر محیط زندگی و آغاز دوستی با افراد تازه.
13- از بین بردن عوامل زمینه ساز مانند شرمساری، تنبیه و تحقیر.
14- درمان بیماریهای زمینه‌ای مانند لک پوستی.
15- روان‌درمانی به صورت مشاوره، پند و اندرز و آگاه کردن دانش‌آموز از وضع خود.
16- استفاده از دارودرمانی بویژه در موارد با زمینه افسردگی Depresion.