آریوبرزن

ویژگی‌های ظاهری:

گیاه اکلیل کوهی (رزماری) با نام علمی: Rosmarinus Officinalis  دارای برگ­های همیشه سبز با بوی مشخص می­باشد. گلهای آن به رنگ آبی کم‌رنگ است که در پایان زمستان و آغاز بهار باز می­شوند. اگر چه گیاه اکلیل کوهی بومی مناطق مدیترانه می­باشد، ولی اکنون در همه نقاط جهان پرورش می­یابد.

خواص و ویژگی‌های درمانی:

برگ­های این گیاه حاوی 5/0 تا 5/2 درصد افشره (اسانس) می­باشد.

پژوهش‌ها نشان می­دهد که عصاره این گیاه دارای اثرهای ضدقارچ، ضدکپک و ضد ویروس بویژه ایدز می­باشد. همچنین این افشره دارای اثرات ضدباکتری بویژه بر علیه استافیلوکوکوس اورئوس، استافیلوکوکوس آلبوس، ویبریو کلروا (عامل وبا) اشرشیا کلی (اسهال خونی) و کورینه باکتریوم (دیفتری) می­باشد.

این گیاه دارای اثرات ضد سرطان پوست، پستان، جگر، معده و شش‌ها می­باشد. رزماری دارای اثرات آنتی اکسیدانت قابل توجهی (قوی­تر از ویتامینE) می‌باشند. همچنین اکلیل کوهی دارای اثرات ضد گرفتگی و اسپاسم در عضلات صاف و ماهیچه‌های قلبی، افزایش کارکرد سیستم کمپلمان (دستگاه ایمنی)، کاهش نفوذپذیری غشاء مویرگ­ها، ضد استرس و فشار روانی، درمان کننده آسم و برونشیت و درمان دردهای مزمن می­باشد. رزماری در استعمال خارجی در درمان روماتیسم، بهبود جریان خون محیطی و بهبود زخم­ها و افزایش رشد مو مفید می­باشد.

مصرف در بارداری:

خوردن این دارو در دوران بارداری توصیه نمی­شود. چون پژوهش‌ها نشان می‌دهد که این گیاه دارای اثرات سقط‌آور می­باشد.

مصرف در شیردهی:

گرچه منابع معتبر علمی منع مصرفی برای مصرف این دارو در دوران شیردهی یاد نکرده­اند، ولی سالم بودن این دارو نیز در این دوران به اثبات نرسیده است.

پیامدهای ناخواسته و عوارض جانبی:

خوردن مقادیر بالای این افشره باعث پیدایش مسمومیت می­گردد. نشانه‌های مسمومیت شامل آسیب کلیه، تحریک معده و روده می­باشد. عصاره این گیاه ممکن است باعث پیدایش درماتیت تماسی (حساسیت پوستی) و ایجاد واکنشهای آلرژیک گردد.

افزون بر آن برخی از مواد این گیاه دارای اثر قوی تشنج زایی و بروز صرع می‌باشند.

+ گیاهان دارویی